مرا اندر جهان بین دو چشمانت بیهوده وپژمرده می یابی

که رخسارِ تلخ رنگِ وجودی،

نشست زیبای غروبی

طلسم رویای وقوعی

فنای روزهای ضروری

گذشت دنیا نزولی

خنده را لب نمی جوید

که تاوان این بد رنگی،بقای لبخندیست که بر لب بوده.

/ 1 نظر / 5 بازدید
mahaba

mer30, khosham oomad,omidvaram movafagh bashid